"Stephanus Bedevaart"
job 31:37 Elke voetstap zou ik verantwoorden en met open vizier zou ik voor Hem verschijnen.

De levensbeschrijving van zuster Margaritha Margaritha Valappila

 Jezus zei tot hen: “Kom en volg Mij! Ik zal jullie tot mensenvissers maken.

 Ze lieten hun netten achter en volgden Hem” (Mc. 1, 7-18)

 In juni 1960 riep Jezus zuster Margaritha en nog twee andere meisjes op Hem na te volgen. Ze hebben hun netten zogezegd achter gelaten en volgden Hem.

Wanneer we dit getuigenis lezen dan zien we hoe Jezus van dit meisje een mensenvisser voor God maakte. Zuster Margaritha Valappila uit Kerala Zuid-Indië behoort tot de zusters van de Heilige Jozef in het klooster St. Trudpert in Münstertal. Uit de kerkgeschiedenis weten we dat dit de eerste congregatie in Europa was die meisjes uit Aziatische landen in hun klooster opnam.

In 1960 kwam zuster Margaritha Valappila met een groep Indische meisjes per schip eerst naar Italië, tijdens een kort verblijf kreeg ze van Paus Johannes XXIII de pauselijke zegen over haar roeping. Na het noviciaat deed ze haar eerste professie en aansluitend de opleiding als verpleegster. Ze werkte in Pforzheim en Heidelberg in ziekenhuizen, daarna acht jaar als ziekenzuster in de gemeente.

Hierna was ze werkzaam in twee bejaardentehuizen als hoofdzuster. Zieken verplegen was haar lust en haar leven.Eind 1989 kwam een beslissende wending in haar leven. Eerst was het een levensbedreigende ziekte die haar wegrukte uit haar bedrijvigheid. Nu begreep ze pas dat de gezondheid een onverdiend geschenk van God was. Daardoor vond ze een nieuwe toegang in het gebed om God te danken en te loven en kon ze opnieuw haar leven aan God overgeven. Tijdens een bezoek aan haar zieke moeder in India, kwam ze in Potta in aanraking met de charismatische vernieuwing. Deze had zich daar op twintig jaar tijd sterk ontwikkeld. Haar moeder zelf was al in 1982 tot vernieuwing van haar geloof gekomen door een charismatische retraite en zij had al vaak aan zuster Margaritha Valappila voorgesteld ook eens aan een gebedsdienst deel te nemen. Maar op grond van haar Europese ingesteldheid wilde ze niet. Maar nu haar moeder zelf genezen werd kon ze haar moeders’ wens God te danken niet afslaan.

Dus bezocht ze met haar moeder een charismatische gebedsdag met ongeveer 5000 deelnemers onder leiding van pater Mathew Naikomparambil, een pater van de orde van St. Vincentius. Eerst was ze alleen nieuwsgierig en wilde zien wat daar gebeurde. Ze kreeg te doen met een mensenmassa die luid met opgeheven armen God loofde en prees. Pater Mathew zei luid: “Jezus die vandaag onder ons leeft is nu hier! Hij wil ons aanraken en genezen, neem de genezing aan!” Ze dacht als hij werkelijk hier is dan zal Hij ook wonderen doen. Op dat ogenblik riep pater Mathew door de microfoon: “Jij doofstom meisje, je kunt spreken, je kunt horen. Jezus maakt de boeien van je tong los. Je kunt spreken. Je kunt horen”.

Zuster Margaretha Valappila was heel opgewonden en keer rond om te zien waar dit meisje was. Zij dacht: “Jezus, als dat waar is dan hebt U dit wonder voor mij gedaan, opdat mijn geloof gesterkt wordt”. Plotseling kwam een echtpaar met hun vierjarige dochter aan de microfoon. De moeder zei dat hun dochter vanaf de geboorte doofstom was en nu voor de eerste keer sprak. Terwijl het meisje door de microfoon: “Jezus” riep, hief zuster Margaritha Valappila haar handen omhoog en begon wenend God te loven en te prijzen, daarbij vergat ze volledig haar omgeving. Zij werd getuige van de werking van Jezus vandaag onder ons: hoe blinden zien, doven horen, stommen spreken en lammen konden lopen. Tijdens de lofprijzing heeft Jezus haar niet alleen aangeraakt maar ze werd opnieuw geboren zoals Jezus tot Nikodemus zei: “Amen, amen ik zeg je, als iemand niet opnieuw geboren wordt kan hij het Rijk Gods niet erven” Joh. 3.3.

Op deze manier kreeg zuster Margaritha Valappila lichamelijke en innerlijke genezing, daarbij werd ze met grote vreugde en innerlijke vreugde vervuld. Bij aansluitende retraites van meerdere dagen in Potta (vandaag het grootste gebedscentrum van de wereld) kreeg ze door een innerlijke stem een nieuwe roeping.

Ga en verkondig het Woord van God in heel Europa en breng allen de vreugde en de vrede die je hier gekregen hebt. Jezus bevestigde nog dezelfde dag door pater Mathew en pater Georg Pannakel deze roeping. Ze werd nieuw aangegrepen door de behoefte de opdracht van Jezus te vervullen, over Zijn Liefde te spreken en ervan te getuigen.

Met toestemming van de overste van het klooster vonden in 1990 de eerste retraites plaats met pater Kyriakos en pater Michail, twee paters van de orde van St. Vincentius uit Potta in het moederhuis van haar orde in Trudpert met 79 deelnemers. De Heer zegende de groep rijkelijk en vervulde haar met Zijn Heilige Geest. Er waren veel innerlijke en lichamelijke wonderen. Ook zuster Margaritha Valappila  werd genezen van een ziekte, Trigeminusneuralgie, die al 14 jaar lang steeds weer terug kwam. Veel van de deelnemers werden uitgekozen en gesterkt. Met het vuur van de Heilige Geest stichtten en leidden zij gebedsgroepen.

Sedertdien organiseert en leidt zuster Margaritha Valappila met veel inzet en godsvertrouwen retraites met Indische en de laatste tijd ook met Duitse priesters vooral voor Duits sprekende deelnemers in Huis Rafhael, in Bad Soden, in het diocees Fulda. Daarbuiten in verschillende diocesen in Duitsland. (Denemarken, Zweden, Frankrijk, Zwitserland, Slowakije, Kroatië, Hongarije, Roemenië, Oekraïne, Rusland, Wit-Rusland, Afrika en Amerika. In het begin deed ze dit naast haar beroep. In 1993 werd ze door haar orde gedeeltelijk en in april 1996 geheel voor haar werk vrijgesteld. De generale overste van haar moederhuis begeleidt en ondersteunt haar opgave geheel en al.

Op 1 juli 1997 konden zuster Margaritha Valappila en haar medezuster Kiliana, die 45 jaar in de verpleging en ook bij de bejaarden had gewerkt, de voormalige katholieke pastorie in Massbach met het naastgelegen parochiehuis als gebedscentrum betrekken, dit is in het diocees Würzburg. Maar dit parochiehuis was voor de maandelijkse gebedsdag al gauw te klein. Terwijl zuster Margaritha Valappila en pater Mathew in 1993 samen met een groep bad, kreeg  pater Mathew een boodschap. Zuster Margaritha Valappila zou eerst een klein huis krijgen en later in de buurt van Frankfurt een groot huis voor de dienst van de evangelisatie.

Deze boodschap is eind 1998 in vervulling gegaan tijdens een ontmoeting met Mevrouw Dr. Block. Zonder dat de beide personen zich voordien kenden vond, na een gesprek van een half uur, de toezegging plaats van de schenking van de kuurkliniek “Haus Rafaël”. Daaraan zien we hoe God door de Heilige Geest Zijn plannen realiseert.

In maart 1999 zijn de zusters met toestemming van Aartsbisschop Dr. Johannes Dyba begonnen met hun opdracht in het diocees Fulda, in Bad Soden-Salmünster. Pastoor Hubert Wehner uit Gemünden is in samenspraak met zijn bisschop Dr. Paul Werner Scheele en Aartbisschop DA geestelijke leider in Haus Rafael. De aanvragen voor retraites en gebedsdagen nemen God zij dank constant toe. In het grote katholieke centrum van de gemeente Bad Soden nemen inmiddels tot 700 mensen deel aan de gebedsdagen uit heel Duitsland. De inhoud van de retraites is de verkondiging van Gods Woord, Eucharistieviering, sacrament van verzoening, lofprijzing, Eucharistische aanbidding, rozenkrans, en gebed voor de uitstorting van de Heilige Geest tijdens de zegen. Thema’s van de retraites zijn: Gods Liefde, Jezus de enige Redder en Verlosser, de Moeder van God, vergeving, berouw en bekering, genezing van innerlijke kwetsuren, innerlijke genezing, geloof, Heilige Geest en geestesgaven enz.

Talrijke deelnemers getuigen dat zij door deze dienst in het geloof, innerlijke en lichamelijke genezingen alsook bevrijding mochten ervaren en daardoor God in hun leven opnieuw ontdekt hebben. Veel echtparen en families vonden elkaar weer.

Alle cursussen worden door intensief gebed van de zusters en leken in de Eucharistische aanbidding begeleid. Er is dag en nacht aanbidding van het Allerheiligste in Huis Raphaël.

De inhoud van de aanbidding zijn: lofprijzing, Bijbelcitaten, rozenkrans, gebed van barmhartigheid volgens de Heilige zuster Faustina en voorbeden voor de hele wereld. Hiervoor zetten zich ook meebidders uit de omgeving in, die aan de retraites hebben deelgenomen. De leiding van Huis Rafaël delen zuster Margaritha Valappila en zuster Kiliana met elkaar, waarbij mevrouw Block hen met raad en daad bijstaat.

Sinds 1996 bezoeken onder leiding van zuster Margaritha Valappila tot 50 Duitse pelgrims Kerala in Zuid-Indië en nemen deel aan de charismatische retraites in een van de drie grootste retraitehuizen in Kerala. Hier beleven zij, in verschillende centra van de vernieuwing, de vervulling van de belofte die in het boek Joël gegeven wordt: “Daarna zal het geschieden dat ik Mijn Geest uitstort over alle vlees”.